ديوار اسم

تا اسم معشوقم را دريابم . اما در اين چند سال انگشتم به نقطه اي

خالي از ديوار ميرفت.ديگه تحمل نداشتم اسم ها را همانجور به

حال خود رها کردم.روزي در حياط مشغول بازي بودم که توپم

به خانه ديوار به ديوارمان افتاد.يکسالي بود که اهالي ان خانه آنجا

را ترک کرده بودند .پس از ديوار بالا رفتم ؛ ناگهان چشمانم به ديوار

آنطرف افتاد .واي خداوند؛ کسي هم؛ مانند من اسمهايي را روي

ديوار نوشته بود تا همدلي پيداکندولي جاي انگشت او مانند من

در جايي بدون اسم رخنه ميکرد؛واي.... من هر روز از پشت ديوار

کسي در آنجا نمي زيست

نخوانيد به مباركباد تولدم

همچنان بگريند